Εννιάμισι μήνες μόνο έμεινε στην πρωθυπουργία ο Ενρίκο Λέτα, καθώς σήμερα υποβάλλει την παραίτησή του στον πρόεδρο της Ιταλίας, Τζόρτζιο Ναπολιτάνο, υποκύπτοντας στο στενό πρεσάρισμα που δεχόταν επί μήνες από τον γραμματέα του Δημοκρατικού Κόμματος Ματέο Ρέντσι ή «Βρούτο» (όπως τον αποκαλούν οι ορκισμένοι εχθροί του).
O Ματέο Ρέντσι πίεζε εδώ και μήνες τον Ενρίκο Λέτα να παραιτηθεί, κατηγορώντας τον ότι δεν προωθεί τις μεταρρυθμίσεις
Προηγήθηκε χτες η έγκριση από την ηγετική ομάδα του Δημοκρατικού Κόμματος η πρόταση του Ρέντσι για τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης με τετραετή θητεία με 136 ψήφους υπέρ, 16 κατά και 2 αποχές.
Από τον Δεκέμβριο, οπότε και κέρδισε με μεγάλη άνεση την προεδρία του κόμματος, ο Ρέντσι -τον οποίο οι φίλοι του θεωρούν αναζωογονητικά δυναμικό και οι εχθροί του ως ενοχλητικό αλαζόνα- ασκούσε συνεχώς κριτική στον Λέτα και κυρίως στην αδυναμία του να προχωρήσει με τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις για την ανάπτυξη της οικονομίας.
Αυτό εξάλλου επισήμανε και στην ομιλία του πριν από την ψηφοφορία, λέγοντας πως στόχος της νέας κυβέρνησης θα είναι να συνεχίσει τη θητεία της μέχρι το 2018, να προωθήσει μεταρρυθμίσεις στην οικονομία, στο εκλογικό σύστημα και στο Σύνταγμα.
Προσέθεσε ότι δεν «δικάζει» την παρούσα κυβέρνηση, αλλά ότι έχει έρθει η ώρα να αποφασιστεί εάν πρέπει να ακολουθηθεί ένα νέο μονοπάτι. «Το κόμμα δεν έχει εμπλακεί σε διαμάχη. Βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι και χρειάζεται άμεσα μια βαθύτατη αλλαγή» είπε. «Χωρίς αλλαγή», επισήμανε, «το μόνο που θα επιτευχθεί είναι η φθορά των δημοκρατικών θεσμών και η επιδείνωση της κρίσης».
«Με κατηγόρησαν ότι είμαι υπέρμετρα φιλόδοξος. Απαντώ ότι όλοι μας πρέπει να είμαστε υπέρμετρα φιλόδοξοι» κατέληξε ο Ρέντσι.
Ο Λέτα επέλεξε να μην πάρει μέρος στη συνεδρίαση της ηγετικής ομάδας του PD, δηλώνοντας ότι «προτιμά να μείνει στο γραφείο του, προκειμένου τα μέλη της κεντρικής επιτροπής να λάβουν ανεπηρέαστα αποφάσεις που θεωρούν ότι είναι προς το συμφέρον του κόμματος».
Και το συμφέρον του κόμματος -σύμφωνα τουλάχιστον με το κόμμα- ονομάζεται Ρέντσι. Αν πάρει εντολή από τον πρόεδρο -γεγονός σχεδόν βέβαιο δεδομένης της απάντησης Ναπολιτάνο «ας μη λέμε ανοησίες» για το ενδεχόμενο διενέργειας πρόωρων εκλογών- θα πρέπει να σχηματίσει νέα κυβέρνηση, η οποία θα πρέπει να εγκριθεί από τα δύο Σώματα του Κοινοβουλίου. Θεωρητικά δεν θα έχει δυσκολίες, καθώς ο συνασπισμός έχει μια... υγιή πλειοψηφία, όσο τουλάχιστον τον στηρίζουν οι κεντροδεξιοί βουλευτές.

Ο Αντζελίνο Αλφάνο του NCD, του δεύτερου κεντρικού εταίρου στην κυβέρνηση συνασπισμού (που σχηματίστηκε μετά τη διάσπαση του μπερλουσκονικού PDL), παρείχε συγκρατημένη υποστήριξη στον Ρέντσι, δηλώνοντας πως εκτιμάει την «καθαρότητα της πρότασής του» και πως «επιθυμεί να διατηρήσει την κυβέρνηση συνασπισμού», διευκρίνισε ωστόσο πως η υποστήριξή του εξαρτάται από τις προτάσεις Ρέντσι. Τόνισε επίσης πως η κυβέρνηση συνασπισμού πρέπει να μείνει στην εξουσία όσο είναι απαραίτητο, προκειμένου να ολοκληρωθούν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, αυτό όμως δεν σημαίνει απαραίτητα ως το 2018.
Αν τελικά, ο Ρέντσι λάβει ψήφο εμπιστοσύνης, θα είναι ο τρίτος στη σειρά μη εκλεγμένος πρωθυπουργός - προηγήθηκε ο Μάριο Μόντι που ανέλαβε το 2011 μετά την κατάρρευση της κυβέρνησης Μπερλουσκόνι και ακολούθησε ο Ενρίκο Λέτα που έγινε πρωθυπουργός τον περασμένο Απρίλιο, όταν το εκλογικό αποτέλεσμα του Φεβρουαρίου δεν έδωσε σε κανένα κόμμα την απαραίτητη πλειοψηφία. Θα είναι επίσης και ο νεότερος Ιταλός πρωθυπουργός (39 ετών). Μέχρι τώρα νεότερος ήταν ο Λέτα που ήταν 46 ετών όταν ανέλαβε την πρωθυπουργία.
ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Τι πήγε στραβά για τον Λέτα
Εναν χρόνο πριν, κανείς στην Ιταλία δεν περίμενε ότι πρωθυπουργός θα γινόταν ο Ενρίκο Λέτα, αναπληρωτής γραμματέας του κόμματος υπό την ηγεσία του Πιέρ Λουίτζι Μπερσάνι, η ιταλική πολιτική σκηνή όμως βρίθει... δραμάτων. Μετά τις επεισοδιακές εκλογές του Φεβρουαρίου του 2013 οπότε κανένα κόμμα δεν κέρδισε την πλειοψηφία, ο Λέτα ήρθε σχεδόν από το πουθενά για να ηγηθεί της κυβέρνησης συνασπισμού.
Ξεκίνησε δυναμικά, μιλώντας για την ανάγκη της καταπολέμησης της ανεργίας των νέων και προειδοποιώντας ότι η αυστηρή λιτότητα κατέστρεφε τις οικονομίες του Νότου.
Στη συνέχεια όμως έριξε ρυθμούς κυρίως επειδή ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι εξακολουθούσε κατά κάποιον τρόπο να κυριαρχεί με τις συνεχείς απειλές του να ανατρέψει την κυβέρνηση Λέτα, όταν καταδικάστηκε για φοροαπάτη.
Ο Λέτα κέρδισε τη μάχη με τον Μπερλουσκόνι, κερδίζοντας την ψήφο εμπιστοσύνης τον περασμένο Οκτώβριο, ενώ το Pdl τελικά διασπάστηκε.
Τελικά όμως ο Λέτα δεν κατάφερε να προωθήσει καμία μεταρρύθμιση και τον τελευταίο καιρό έμοιαζε «απελπιστικά βαλτωμένος» όπως παρατηρούσαν τα ιταλικά ΜΜΕ, ενώ και ο ίδιος όλο και πιο συχνά έλεγε πως «ζούσε την κάθε μέρα σαν να ήταν η τελευταία».

ethnos.gr
 
Top