Μέσα από αυτές τις σελίδες ο γενικός γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή καταφέρεται κατά μερίδας των δικαστών, τους οποίους χαρακτηρίζει «ορφανά του Μαρξ» (οι περισσότεροι είναι αριστερής απόκλισης μέσα από μια διαδικασία που ήθελε κατά κανόνα τους αποφοίτους της νομικής που επέλεγαν το δικαστικό σώμα να ήταν ενταγμένοι σε αριστερές οργανώσεις στο Πανεπιστήμιο) και κατά των ΜΜΕ «που κατευθύνονται από μία συμμορία διεφθαρμένων κρατικοδίαιτων πλουτοκρατών με αριστερό παρελθόν», όπως και από «πρώην πράκτορες της KGB, παιδιά του παραπετάσματος και φανατικούς μπολσεβίκους».
Για τον πρώην πρωθυπουργό, Κώστα Καραμανλή, αναφέρεται θετικά καθώς «μίλησε για "νταβατζήδες" και θέλησε να βάλει ένα τέλος στην εξουσία τους». Έχουμε σημειώσει και στο παρελθόν ότι είναι ο μοναδικός από το λοιπό πολιτικό σκηνικό για τον οποίο "Παρά το ιδεολογικό χάος που μας χωρίζει" έχει να πει καλά λόγια.
Τονίζει ότι το κόμμα ήταν απόλυτα συνεπές από την αρχή όταν είχε εξαγγείλει ότι «η Χρυσή Αυγή δεν έχει σκοπό την ανάμιξη στην πολιτική, κάτι που πέτυχε «αρνούμενοι το συνήθη διεφθαρμένο τρόπο τού πολιτεύεσθαι».
Εξομολογείται ακόμη ότι την απόφαση για περαιτέρω πολιτικοποίηση την έλαβε μετά τις συγκεντρώσεις στις αρχές της δεκαετίας του 1990 για το «Μακεδονικό».
Ετσι, πολιτικοποίησε το κόμμα που μέχρι τότε δρούσε ως ακριβιστική οργάνωση της άκρας δεξιάς: «Μέχρι το 1992 χρησιμοποιείτο στα έντυπά μας και ο όρος εθνικοσοσιαλισμός. Από το 1992 και για 22 ολόκληρα χρόνια διακηρύσσουμε ότι ιδεολογία μας είναι ο λαϊκός εθνικισμός».
Τονίζει την ιστορική πραγματικότητα για την κυβέρνηση Μεταξά και για την πτώση της στρατιωτικής ςτου 1967 αναφέρει ότι «Μέγα ψεύδος πως το στρατιωτικό καθεστώς έριξε κάποια δήθεν δημοκρατική επανάσταση. Στην πραγματικότητα το καθεστώς δεν έπεσε, απλά παρέδωσε την εξουσία στους πολιτικούς με αφορμή την τραγωδία της Κύπρου, με διαβεβαίωση ότι θα υπάρξει εθνική απάντηση στην εισβολή του Αττίλα».
Στο κείμενο της πολιτικής παρακαταθήκης του ο Νίκος Μιχαλολιάκος, παρά το ότι δηλώνει πως "δεν έχει σχέση με ναζιστικές απόψεις", χρησιμοποιεί επανειλημμένα τις λέξεις «φυλή» και «φυλετικός», ενώ δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει και φράσεις του Καζαντζάκη για να επιχειρηματολογήσει υπέρ της καθαρότητας της φυλής.
«Για τους χρυσαυγίτες ο λόγος του Καζαντζάκη στην "Ασκητική", ότι μέσα στον καθένα από εμάς ζουν οι σκιές των προγόνων που απαιτούν τη δικαίωση, αλλά και των απογόνων που θέλουν να διαβούν μέσα από εμάς στο πέρασμα του χρόνου, ο λόγος αυτός, που φαντάζει μεταφυσικός, αλλά είναι υπέροχα φυσικός και συγκεκριμένα φυλετικός, έχει απόλυτη ισχύ», υποστηρίζει γράφοντας παρακάτω και για τη «επανάσταση της Φυλής του 1821».
defencenet.gr